De Stelvio, nieuwste attractie van Bauhaus ArtITech

Het was op een regenachtige januari-ochtend in 2016 dat ik kennis maakte met Hans den Hartog. Hans startte met zijn nieuwe job als Algemeen Directeur van Matrix Mind, dochterbedrijf van Bauhaus ArtITech en Cloud Integrator met een uniek Cloud-concept. Een vriendelijke man met een mooi trackrecord in managementposities bij o.a. bedrijven als Ordina, Rabobank en IT-Ernity.

Nog geen jaar daarvoor was ik voor het eerst vader geworden van de nieuwe Cruijff c.q. Federer, mooiste en intelligentste jongen van zijn generatie, Kris. Een ideale zwangerschap ging vooraf, waarbij Kim tot en met week 30 heeft kunnen hardlopen. Gedurende de zwangerschap maar vooral ook na de geboorte van Kris veranderde het één en ander in mijn hoofd. Ik realiseerde me dat ik een generatie was opgeschoven, en dat ik maar eens hard aan mijn ‘bucketlist’ moest gaan werken. Een kleine greep uit mijn lijst: Oktoberfesten, reis door Japan, met mijn vader naar Normandië EN zoals iedere Nederlander dat behoort te doen: beklimming van de Nederlandse berg oftewel Alp D’Huez. Ik besloot om met wat ‘kleins’ te beginnen, beklimming van de Alp. Nog nooit eerder zat ik op een wielrenfiets en zodoende regelde ik al snel bij één van mijn vrienden een wielrenfiets en boekte ik direct een wielerhotel in de buurt van die beroemde berg. Een mooie ervaring volgde. Ondanks een kapotte rug, lukte het me in anderhalf uur boven te komen.

Het wielerhotel waarin ik verbleef had een mooi concept. ’s Ochtends vroeg waaierde iedereen uit over de Alpen om ’s avonds gezamenlijk aan het diner te zitten. Mooie heroïsche verhalen van ‘mens met fiets tegen de berg’, niet alleen beleefd op diezelfde dag maar de hele persoonlijke en familiaire geschiedenis werd erbij gehaald. En, zo waren daar de eerste verhalen van die horrorberg, De Stelvio, waar ik nog nooit eerder van had gehoord.

Terug naar mijn kennismaking met Hans. Diezelfde dag in januari hing Hans bij ons op kantoor een poster op van de Stichting Stelvio for Life. De stichting zelf had ik, evenals de gelijknamige berg een paar maanden eerder, nog nooit van gehoord, maar als goed Accountmanager betaamt sloeg ik aan op de naam Stelvio. ‘DIE KEN IK’, zei ik enthousiast en begon te vertellen over mijn ervaring van een paar maanden daarvoor in de Alpen. Nadat ik uitgeraasd was, vertelde Hans vol passie en enthousiasme over de stichting en het bestuur daarvan, waarin hij al 5 jaar belangeloos zitting nam. Er waren helaas nog meer haakjes.

Kim en ik zijn al 16 jaar een setje. We kunnen inmiddels een boek schrijven van alle verschrikkelijke dingen die we in die 16 jaar hebben meegemaakt. Gelukkig zijn Kim en ik erg positief ingesteld en halen we vooral de positieve dingen uit die verschrikkelijke dingen. Eén van de zaken die een paar jaar geleden voorviel was het feit dat vastgesteld werd bij Kim dat ze BRCA-I belast is (een vrouw met een BRCA 1-genmutatie heeft een risico van 60 tot 80 procent om in haar leven borstkanker te ontwikkelen en 35 tot 45 procent risico op eierstokkanker). Goed dat we Kim hebben laten testen, besef en een operatie volgde.

Een stichting als Stelvio for Life (welke geld inzamelt voor de Stichting Barcode for Life) heeft er onder andere voor gezorgd dat de wetenschap inmiddels zo ver gevorderd is dat zij wist waar de risico’s in het DNA van Kim lagen, dit te identificeren en vooral ook een programma op te tuigen om vrouwen als Kim in Nederland te laten testen. Niet zo raar dat ik na de kennismaking met Hans ‘zijn’ stichting omarmde en me inmiddels meer dan gemiddeld inspan om geld in te zamelen voor deze stichting. Kim kan met het werk van de stichting Kris met een gerust hart zien opgroeien en plannen blijven maken voor de toekomst.

Toen Hans me vertelde dat de Stichting Stelvio for Life geld inzamelt door middel van een ééndaags event, het beklimmen van de Stelvio-pas in Italië, door deze wandelend, fietsend of hardlopend op te gaan, was mijn keuze snel gemaakt. Het werd hardlopen. Immers, ik had nog ruim 8 maanden om in shape te komen en fietsend de Alp D’Huez beklimmen had ik ervaren als zwaar, maar ook weer niet zoooo zwaar. Hard lopend werd het! En uiteraard kreeg ik Kim ook zo ver.

Met 8 personen (collega’s en ‘aanhang’, waaronder Kim) schreven we ons in en de komende 8 maanden stonden in het teken van trainen en geld inzamelen. De sportieve prestatie was nog wel te trainen, maar de terughoudendheid bij iedereen zat ‘m vooral in het verzamelen van sponsorgeld (streefbedrag € 1.533 per persoon, € 1 voor iedere hoogtemeter). Dat gaan we toch niet redden, dachten we. Waar de eerste weken vooral het credo was van ‘verstand op nul’ en maar doelloos trainen, veranderde dat na verloop van tijd in trots en verbroedering. Het ging leven! Het vuur wakkerde niet alleen bij ons zelf aan, maar we merkten dat ook bij familie, vrienden en collega’s steeds meer besef doordrong waar de stichting voor stond. En, dat iedereen wel personen uit zijn directe omgeving (zakelijk of persoonlijk) kent die het verschrikkelijke lot hebben moeten ondergaan, dat bij Kim door o.a. met bijdragen van de stichting Stelvio for Life tot nu toe bespaard is gebleven.

Maar goed, zo zwaar hoeft het allemaal natuurlijk niet te zijn. Daar houden wij in Huize Van Aggelen-Lansink allemaal niet van ;), daar is het leven allemaal veel te kort voor. Ook dit jaar gaan we natuurlijk weer, vorig jaar was maar een beginnetje. Eén van de kernwaarden van Bauhaus is Stoutmoedigheid. En, zo vond ik het tijd worden voor iets nieuws op kantoor om het vuurtje van Stelvio for Life 2017 aan te wakkeren. In de aanloop van de beklimming vorig jaar ontdekten we de zogenaamde Praxtour-fietsen. Met deze fietsen is het mogelijk virtueel en op zeeniveau de zwaarste beklimmingen op te fietsen met dezelfde sportieve uitdaging.

Als je onze ‘kantoor-directeur’ kent dan weet je hoe hij op het interieur van ‘zijn’ kantoor gesteld is. Zo maar iets veranderen vergt planning en stoutmoedigheid. Maar ook hij was snel overtuigd van de toegevoegde waarde van deze fietsen, en zette zijn ‘interieur planning’ opzij voor dit goede doel. En zo staan er sinds een kleine maand twee mooie Praxtour-fietsen bij ons op kantoor om te trainen. Ik verwijs graag naar de blog van mijn collega Wout Zonneveld van vorige week wat dat met de sfeer onderling met collega’s doet.

Ten slotte neem ik jullie graag nog even mee terug naar het event van 2016. Na 22 loodzware kilometers en bijna 3 ½ uur bergop te hebben hard lopen kwamen Kim en ik boven op de Stelvio-pas. Aangemoedigd door alle collega’s en deelnemers, die inmiddels gefinished waren, werden we vlak voor de finish meegenomen in een emotionele rollercoaster. Dit keer geen rollercoaster van verdriet, pijn en rouw, maar eentje van trots, verbroedering en gelukzaligheid.

Hoe mooi kan werk zijn als je zo met de steun van je collega’s c.q. werkgever een dergelijke rollercoaster mag beleven. Daar kan geen Six Flags of Efteling tegenop. Ik heb inmiddels, samen met meer collega’s dan vorig jaar, een kaartje gekocht voor de attractie die nooit gaat vervelen. Begin september reizen we weer af naar de mooiste en hoogste geasfalteerde bergpas in Europa om samen met collega’s weer het leven te mogen vieren. Mooier kan ik het werken bij Bauhaus ArtITech echt niet maken……..

Sportieve en gezonde groet,

Leave a comment